Η σύνθεση αποτυπώνει την πολυπλοκότητα της φύσης μέσα από την αλληλοεπικάλυψη φυτικών μορφών και οργανικών σχημάτων. Οι γήινοι τόνοι και οι έντονες αντιθέσεις φωτός και σκιάς δημιουργούν την αίσθηση ενός απολιθωμένου φυσικού κόσμου. Το έργο αναδεικνύει τη διαρκή αλληλεπίδραση ζωής και φθοράς, μετατρέποντας τη φύση σε ένα ίχνος μνήμης που επιμένει στον χρόνο.